Bez obzira na činjenicu da je najveći broj teorija i modela liderstva fokusiran isključivo na lidera kao centralnu figuru liderskog proesa, postoji potreba da se skrene pažnja na značaj i ulogu sledbenika u procesu organizacionog liderstva, što je osnovni predmet istraživanja ovog rada. Noviji pristupi liderstvu daju okvir za proučavanje recipročnih uticaja u liderskom procesu, u kojima se ponašanje lidera pojavljuje i kao nezavisna i kao zavisna promenljiva u isto vreme. Cilj rada je da se ukaže na nužnost prilagođavanja liderskih stilova karakteristikama sledbenika, i podsticanja aktivne uloge sledbenika u liderstvu, kao osnovnog preduslova efektivnosti kompletnog liderskog procesa. U radu je razmatrana evolucija uloge sledbenika u organizacionom liderstvu, kroz različite pristupe i modele vođstva, od pripisivanja potencijalnih liderskih osobina kroz proces atribucije, preko uticaja karakteristika sledbenika na odabir dominantnog liderskog stila, do ravnopravnog učešća u liderskom procesu, reflektovanog u konceptima uslužnog liderstva i podeljenog vođstva.