Vladimir Obradović
Rad je posvećen sagledavanju položaja Međunarodnog standarda finansijskog izveštavanja (MSFI) za male i srednje entitete (MSE) u regulativi i praksi finansijskog izveštavanja u Republici Srbiji. Nakon razmatranja globalnog značaja ovog standarda, analizira se njegov položaj u regulatornom okviru finansijskog izveštavanja Republike Srbije, u koji je uključen od 2013, dok se dublji uvid u položaj standarda u praksi ostvaruje empirijskim istraživanjem na uzorku od 175 preduzeća. Pošto ima potencijal da olakša finansijsko izveštavanje mnogim preduzećima koja su ranije morala da primenjuju pune MSFI, njegovo usvajanje u Republici Srbiji je korisno, ali potencijalni problem proističe iz činjenice da on nije usvojen na nivou Evropske unije (EU). Istraživanjem u radu je utvrđeno da preduzeća u Republici Srbiji, koja mogu da biraju između MSFI za MSE i punih MSFI, ipak, češće biraju pune MSFI. Ovaj nalaz treba posmatrati u kontekstu dugogodišnje primene punih MSFI pre implementacije MSFI za MSE. Zavisna preduzeća ređe biraju MSFI za MSE nego preduzeća koja nemaju to svojstvo.
Olubunmi Florence Osemene1, Joshua Solomon Adeyele2 and Pauline Adinnu3
In many countries, there are a certain number of organizations going through severe crises due to a failure in corporate governance. In this study, the main aim is to determine how the ownership structure and the characteristics of the boards of Nigeria’s listed deposit money banks (DMBs) affect aggressive earnings management for a period of 5 years (2011-2016). The panel least-square method was used to analyze the data collected. The findings revealed that private, foreign and government shareholdings have a negative and significant impact on aggressive earnings management. Also, directors’ tenures status has a significant effect on aggressive earning management, while the board size, the gender and the size of the firm have no such significant effect in the period observed. Based on these findings, the study concludes that the ownership structure has a significant impact on aggressive earnings management, whereas the characteristics of the board, excluding directors’ tenures status, do not have any significant effect. Hence, the study recommends that the 10% threshold imposed by the CBN on the government shareholding should be maintained, while regulatory and supervisory agencies are advised to pay adequate attention and conduct the monitoring of the activities performed by the CEOs of the banks, especially upon expiry of the directors’ tenure, so as to protect shareholders.
Alphonse Kumaza
Corporate innovation and technology application for the purpose of improving business profits are a permanent fixation in management. The study explores corporate innovation and its capability to ensure social accountability and environmental responsibility. Innovation is necessary for growth, the maintenance of the market share and for the continual expansion and exploration of business opportunities, yet difficult to secure sustainable communities. The results of an SPSS statistical analysis show that business innovative technology and new thinking capabilities are not so designed to promote environmental accountability and social welfare, but rather to enhance corporations’ growth. The insufficient poor understanding of business management of the enterprise’s externality contributes to corporations’ poor environmental performance. This contribution, which might be the subject matter of possible future research, exposes corporations’ inability to promote sustainable stakeholder communities and environmental responsibility, contrary to the perceptions that business innovation works for environmental sustainability.
Vlastimir Leković
Sveska 3 Volumen 20 Godište 2018 sadrži četiri izvorna naučna i jedan pregledni članak, prikaz međunarodne naučne konferencije, Predmetni indeks članaka i Pregled autora i naslova svih priloga publikovanih u Ekonomskim horizontima, u 2018. Istovremeno, ukazujemo na to da je, u Sveskama 1, 2 i 3 Volumen 20 Godište 2018, publikovano šest naučnih članaka autora iz inostranstva (Nigerija, Kina, Turska, Hrvatska), što je 35,3% od ukupnog broja naučnih članaka objavljenih u Časopisu u 2018.
Ana Krstić
Miljan Leković
Diversifikacija je opšteprihvaćena investiciona strategija koja ima za cilj smanjenje neizvesnosti ulaganja uz zadržavanje nepromenjenog očekivanog prinosa ulaganja. Razvoj diversifikacije ulaganja odvijao se paralelno sa razvojem portfolio teorije. U vreme važenja tradicionalne portfolio teorije, primenjivana je prosta diversifikacija ulaganja koja je, usled zanemarivanja korelacije među prinosima različitih investicionih plasmana, sa pojavom savremene portfolio teorije odbačena i zamenjena efikasnom diversifikacijom. Svrha istraživanja je uporedna analiza proste i efikasne diversifikacije ulaganja, uz neizbežno analiziranje optimalnog broja hartija od vrednosti u sastavu portfolija i ispitivanje opravdanosti primene međunarodne diversifikacije ulaganja. Primenom kvalitativne metodologije istraživanja zaključeno je da su koristi od međunarodne diversifikacije ulaganja još uvek respektabilne i da nadmašuju prateća ograničenja, kao i da broj hartija od vrednosti u sastavu portfolija treba povećavati sve dok se marginalne koristi od diversifikacije, u vidu smanjenog rizika ulaganja, ne izjednače sa marginalnim troškovima, u smislu povećanih troškova upravljanja portfoliom, što predstavlja glavni rezultat istraživanja.
Siniša Milošević1, Dejan Trifunović2 i Jelena Popović Markopoulos1
U ovom radu se razmatra uticaj efektivne primene politike zaštite konkurencije na ekonomski razvoj zemalja u razvoju. U empirijskim radovima je utvrđeno da postojanje politike zaštite konkurencije ne utiče značajno na nivo društvenog proizvoda per capita i da samo efektivna primena ove politike ima uticaj. Ovaj rad će biti zasnovan na tim rezultatima, pa ćemo koristiti indeks Svetskog ekonomskog foruma kao meru efektivne primene politike zaštite konkurencije. U radu je potvrđeno da deo varijacija u društvenom proizvodu per capita između zemalja u razvoju može da bude objašnjen efektivnom primenom politike zaštite konkurencije.
Vladan Ivanović
Traganje za ekonomskim uspehom, izgradnjom institucionalne strukture koja će obezbediti efikasno funkcionisanje ekonomije, spada u srž praktičnih aktivnosti koje preduzimaju vlade širom sveta, ali i akademskih istraživanja koja nastoje objasniti uspeh pojedinih nacionalnih ekonomija. Superiornost rezultata koji ekonomija Savezne Republike Nemačke (SRN) ostvaruje u evropskim okvirima, ali i globalno, od nivoa GDP-a per capita do visoke produktivnosti, inovativnosti i izvoznih performansi, čine osnovnu motivaciju za ovo istraživanje. Naime, kako se do ekonomskog uspeha, za razliku od neuspeha, uvek dolazi u dugom vremenskom periodu, cilj istraživanja je da ukaže na (istorijske) institucionalne korene koji leže u uspehu savremene privrede SRN. U tom kontekstu, analiziran je model Socijalno-tržišne privrede, odnosno, značaj konkurentskog poretka kao nosećeg mehanizma alokacije, bez kojeg nije moguća izgradnja efikasnog tržišnog sistema. Shodno tome, ključni rezultati istraživanja odnose se na identifikovanje ekonomskih i socijalnih prednosti koje uspostavljanje konkurentskog poretka u modelu Socijalno-tržišne privrede podrazumeva, kao i institucionalnih pretpostavki u kojima je takav poredak moguć.